Dolegliwości takie jak wylew, udar i rwa kluszowa - leczenie
2009-06-23 08:37:10
Rwa kulszowa to ostry ból na odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Bardzo często dolegliwość może obejmować także pośladki, udo, podudzie, ścięgno Achillesa i stopę aż do palców. Najczęściej ból występuje po jednej stronie ciała. Jednak może się zdarzyć, że rwa kulszowa będzie uciskać nerwy po obu stronach kręgosłupa i promieniować wzdłuż obu pośladków w dół. Najczęstszym objawem tego zespołu chorobowego jest nawracający ból w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, który pojawia się po większym wysiłku fizycznym albo zajęciu niewłaściwej (pochylonej) pozycji ciała. Drugim etapem jest tzw. postrzał, czyli odczuwany przez kilka dni ostry ból. Oba etapy mogą trwać bardzo długo, nawet kilka miesięcy. Pierwsze stadium jest zazwyczaj dłuższe. Jeśli zauważymy opisywane symptomy, nie czekajmy na ostry ból. Zgłośmy się natychmiast do neurologa lub neurochirurga. W ten sposób zapobiegnie się długiemu cierpieniu. W kolejnej fazie schorzenia występują nawroty bólu po nieprawidłowym podniesieniu jakiegoś cięższej rzeczy (np. worka z piaskiem, skrzynki z narzędziami, kartonu z zakupami, itd.) albo nagłym skręcie tułowia. Początkowo rwa kulszowa utrzymuje się na wysokości pośladków i uda, by systematycznie obejmować niższe partie kończyn. Zdarza się, że ból występuje przy próbie uniesienia nogi, np. w czasie wchodzenia po schodach, wstawania z łóżka. Chorzy mogą także odczuwać mrowienie w palcach i zaobserwować niedowład mięśni: dwugłowego uda, brzuchatego łydki, promienistego i ścięgna podeszwowego. Kłucie w kręgosłupie i dolnej części ciała może wystąpić również przy kaszlu, ostrym śmiechu, w trakcie wydalania. Do najczęstszych przyczyn ucisku nerwu kulszowego należą: zwyrodnienie kręgosłupa i stawów międzykręgowych i uszkodzenie krążka (lub krążków) międzykręgowego, czyli wypadnięcie jądra miażdżystego między czwartym a piątym kręgiem lędźwiowym. Tak opisywane zmiany może wywołać także wylew. Wylew skutkuje niedowładem mięśni i kończyn. Wylew tak jak rwa kulszowa wymaga rehabilitacji biernej (w pierwszym etapie po ataku) i czynnej (gdy stan chorego poprawi się). Można jednak powstrzymać udar. Leczenie jest gorsze od zapobiegania. Dlatego należy zmienić tryb życia: mniej tłuszczów, więcej ruchu - to najkrótsza recepta, żeby powstrzymać udar. Leczenie polega więc na profilaktyce. Należy jak najwcześniej zdławić udar. Leczenie bowiem jest długie i żmudne.
Pozostaw swój komentarz